SP6MMM pisze:

Słowem podsumowania:



A. Płaszczyzna pozioma (H-plane) – lewy wykres
1. Klasyczna Yagi (niebieska):

- Bardzo wąski i silny lobe główny.
- Silne tłumienie z boków i z tyłu.
- Świetna kierunkowość →,, idealna do zastosowań punkt-punkt.

2. Yagi z podwójnymi direktorami (pomarańczowa):
- Lobe główny szerszy, bardziej rozlany.
- Mniejsze tłumienie sygnału z boków.
- Lepsza tolerancja na błędy ustawienia kierunku.

B. Płaszczyzna pionowa (E-plane) – prawy wykres
1. Klasyczna Yagi:
- Węższy lobe w pionie – skupienie energii w jednej płaszczyźnie.
- Bardziej kierunkowa pionowo →,, dobre tłumienie zakłóceń „z góry i dołu”.

2. Yagi z podwójnymi direktorami:
- Jeszcze szerszy lobe pionowy.
- Lepsze pokrycie w pionie →,, przydatne np. w aplikacjach naziemnych z dużymi różnicami wysokości anten.

Klasyczna Yagi:
a) Łączność punkt-punkt na dużą odległość
b) Mobilna antena kierunkowa

Yagi z podwójnymi direktorami:
a) Odbiór szerokiego pasma (np. SDR, DVB-T)
b) Stabilne pokrycie obszaru (np. monitorowanie pasma UHF)